11/06/2013



HET IS ZOVER....

Vandaag 11/06/2013 hebben we "jury"! We hebben de afgelopen week alles op alles gezet om onze werken zo mooi mogelijk te presenteren in het zwartzusterklooster te Lier....

Bij de ene ging het al wat vlotter als bij de andere,maar het resultaat is bij ons alle vijf even mooi!
Mij lijkt het dat iedereen tevreden is met de kroon op zijn werk!

Als je zo alle werken tesamen ziet,is het puur genieten! Hier doe je het toch voor....

Misschien is het wel de moment bij uitstek om mijn fotocollega's eens in de bloemetjes te zetten. Jullie hebben allemaal prachtig werk geleverd.

Ann, het ophangen verliep niet zo vlotjes,maar eens ze er hingen uw tweelingen,man man man....ze zijn echt prachtig en volgens mij willen ze er niet meer weg! Verbonden voor eeuwig die tweelingen,maar dit keer met de muren van de zwartzuster!! :-)
Je werk is voor mij anders dan hetgeen je de afgelopen vier jaar maakte en toch is het HELEMAAL jij!! Sterk.... 

Inge,je werk is heel geslaagd,clean,afgeborsteld,geen enkel detail werd over het hoofd gezien. De lege blik in éénieders ogen werkt intrigerend.

Carine,uw perfectionisme werpt zijn vruchten af! Je werk is echt af en allemaal tesamen zijn die zelfportretten nog zovéél sterker...Een streling voor onze ogen die angsten :-) Ik word er goed gezind van!
Jij bewaakt de boel daar als het ware....

Het opbouwen van de tentoonstelling was "so much fun" en toch heb ik meermaals stil gestaan bij het feit,was Jo hier maar bij! Dit had hij als "diehard" zo verdiend! Het werk dat we van je hadden Jo hebben we vakkundig opgehangen,maar de ziel ervan kunnen we er niet insteken,die nam je mee....
We missen je nog dagelijks!!

We waren er natuurlijk nooit geraakt zonder onze leraar!
Patrick,danku om ons steeds opnieuw goed op weg te zetten,want af en toe dreigenden we wel eens af te haken...
Je was een fijne en goede leraar,die ons NOOIT een welbepaalde stijl opdrong en daar ben ik je dankbaar voor. Je stond open voor vernieuwing en dingen die je niet echt eigen waren....
Dit maakt dat we na vijf jaar helemaal ons "eigen" ding hebben gevonden. BEDANKT!

En nu gaan we nog even stressen want rond 18u is het aan mezelf,alles van het afgelopen jaar komt terug,het hele verhaal de lange weg....Mijn oudjes ga ik vandaag eens in de bloemetje zetten!

Succes allemaal!
x



SAMEN......

We hebben een gans jaar samen gewerkt om binnenkort een mooie tentoonstelling te kunnen houden....

Ikzelf nam het ontwerp van de gemeenschappelijke affiche voor mijn rekening en dit was ontzettend leuk!

Ik kreeg daarbij hulp van Lilany Morré die mij aardig op weg zette om te leren werken in Indesign.

Grafiek ligt me nauw aan het hart.....na deze vijf jaar fotografie begin ik een cursus Indesign en dan komt alles terug, een nieuwe kreatieve start!! :-)

 

 

 

 

"OMDAT BEELDEN VERTALEN WAT WOORDEN NIET KUNNEN"


Onze eigen affiche werd een feit :-)
Hieronder een werkschets, niet de definitieve versie.



voorkant

 

 

 

 

achterkant

 

ALLES KWAM ONDANKS HET GROTE GEMIS STILLETJES TERUG....

en we maken ons op voor de jury en tentoonstelling!

 

 

EN TOEN STOND DE WERELD ROND MIJN EINDWERK STIL......

 

 

Vrijdagmorgen 8 feb,ik reed naar Jo om mijn lens op te halen,want ik vertrok de volgende morgen naar Marokko op vakantie.

 

Jo was al een hele week zwaar ziek,een griep die hij niet te boven kwam.Ik kreeg geen gehoor op zijn gsm en na enkele malen geprobeerd te hebben nam zijn vrouw Lieve op.....

 

De woorden klonken als een donderslag bij heldere hemel,

"Jo is er niet meer"

 

Hij was die morgen plots overleden!

 

Ik vertrok de volgende morgen net als Jo op reis.....

 

Na een week kwam voor mij alles stilletje terug,voor Jo komt het nooit meer terug!

 

Wat zullen we je missen!

 

 

 

 

Lieve Jo,

 

Nooit was een vriend zo bezorgd over het verwateren van onze vriendschap na het afstuderen aan de academie,maar nooit heeft een vriend het zo snel niet meer mogelijk gemaakt.

Nooit had ik een vriend die het zo leuk vond te gekscheren met het vrouwelijk geslacht,maar nooit had ik een vriend die met zoveel respect sprak over zijn eigen vrouw Lieve.

 

Nooit had ik een vriend die zo graag jong wou blijven en mij er elke keer opnieuw op wees dat stilstaan bij leeftijd,door mijn afstudeerprojekt nog te vroeg was voor mij,maar nooit had ik een vriend die zo jong beslistte ons te verlaten,iets wat men enkel hoort te doen als men stokoud is.

Nooit heeft een vriend mij zo een goed gevoel gegeven door te tonen dat hij mij graag had,nooit heeft die zelfde goede vriend dit heerlijk gevoel zo snel van mij afgenomen.

 

Nooit was een vriend zo ver weg van mij ,maar nooit had ik een vriend die zo dicht bij mij is,elke dag opnieuw sinds hij ons verlaten heeft.

 

Nooit had ik een vriend die zo kon genieten,maar nooit had ik een vriend die het genieten mij effe niet meer mogelijk maakt.

 

Nooit had ik zo een goede vriend,nooit heb ik Jo meer.

GELUKKIG BEN JE ALS JE ERIN SLAAGT OUD TE WORDEN ZONDER EEN MENS TE ZIJN UIT HET VERLEDEN....


In het bericht van 16/12 konden jullie al - in woord en beeld - kennis maken met Elvire, een vrouw die me in die korte tijd dat ik voor mijn project op bezoek naar 'Het Paradijs' ging, nauw aan het hart is gaan liggen 

Mijn eerste bezoek was dan ook voor haar....

"Ik dacht dat je nooit meer zou langs komen", en toen was het ijs gebroken en konden mijn zakken weer met snoepjes gevuld worden :-)

VANAF EEN ZEKERE LEEFTIJD DOET OOK VREUGDE PIJN.
                                 


24/01/2013

Ons eindwerk begint meer vorm te krijgen want het verwerken van de foto's is volop aan de gang!
Door de foto's loopt echter ook het verhaal weer verder.

Een maand geleden kwam ik bijna dagelijks in "het paradijs", het werd bijna een tweede thuis.....en toen viel alles stil.
De daarop volgende weken was ik dagelijks bezig met voor elke bewoner een mooi portret uit te kiezen, af te printen en veilig op te bergen tot ik aan mijn tweede ronde met bezoekjes kon beginnen!

Dit keer moesten zij niks voor mij doen, maar ging ik hun een plezier doen. Ik bladerde door mijn map en bij elke foto kwamen er herinneringen terug, ik probeerde mij in te beelden hoe de geportretteerde zou reageren :-)

Enkel door terug te gaan kon ik het weten,enkel dan zou alles terug komen! 

Zogezegd,zogedaan.....

In de komende weken wil ik jullie graag meenemen in het levensverhaal van enkele bewoners. Alleen dan zullen sommige foto's misschien dezelfde melancholie krijgen voor jullie als voor mij!

Een beetje thuis komen in "het paradijs".

GRIJZE HAREN ZIJN DE VLOKKEN DIE DE ZEE BEDEKKEN
NA EEN HEVIGE STORM.....


23/01/2013

WE DOMMELEN IN,MAAR VALLEN NIET IN SLAAP.....

13/1/2013



















We zijn ondertussen half januari 2013, "het paradijs" is terug "het paradijs",maar niet meer van vroeger!

Ik ben al twee keer medicatie gaan leveren en vond nauwelijks mijn weg! Het gebouw is mooi en clean,maar ademt geen weemoed uit
en heeft voorlopig geen ziel....

Ik deed een triestige vaststelling! In onze apotheek zag ik een hele reeks medicatie liggen,in zakjes,met een naam erop en "crediteren"!
Het aantal sterfgevallen deze maand is opmerkelijk hoog.....
Een tiental!
Een oude boom verplant je niet,zijn wortels zitten te diep.

Voor anderen zal het nieuwe rusthuis dan weer hun "thuis" worden,een nieuwe start....want alles keert terug! ;-)

 

MENSEN HEBBEN MAAR TWEE WENSEN.....ouder worden en jong blijven!

2/1/2013

 

EEN KINDERHAND IS GAUW GEVULD......


1/01/2013

Ben volop bezig met het printen van de foto's voor onze lieve oudjes.
Ik ben benieuwd of ze blij gaan zijn......Sommigen zitten erop te wachten,de meesten zijn het hoogst waarschijnlijk al vergeten :-)
Anderen gaan dan weer verschieten!