EN TOEN STOND DE WERELD ROND MIJN EINDWERK STIL......

 

 

Vrijdagmorgen 8 feb,ik reed naar Jo om mijn lens op te halen,want ik vertrok de volgende morgen naar Marokko op vakantie.

 

Jo was al een hele week zwaar ziek,een griep die hij niet te boven kwam.Ik kreeg geen gehoor op zijn gsm en na enkele malen geprobeerd te hebben nam zijn vrouw Lieve op.....

 

De woorden klonken als een donderslag bij heldere hemel,

"Jo is er niet meer"

 

Hij was die morgen plots overleden!

 

Ik vertrok de volgende morgen net als Jo op reis.....

 

Na een week kwam voor mij alles stilletje terug,voor Jo komt het nooit meer terug!

 

Wat zullen we je missen!

 

 

 

 

Lieve Jo,

 

Nooit was een vriend zo bezorgd over het verwateren van onze vriendschap na het afstuderen aan de academie,maar nooit heeft een vriend het zo snel niet meer mogelijk gemaakt.

Nooit had ik een vriend die het zo leuk vond te gekscheren met het vrouwelijk geslacht,maar nooit had ik een vriend die met zoveel respect sprak over zijn eigen vrouw Lieve.

 

Nooit had ik een vriend die zo graag jong wou blijven en mij er elke keer opnieuw op wees dat stilstaan bij leeftijd,door mijn afstudeerprojekt nog te vroeg was voor mij,maar nooit had ik een vriend die zo jong beslistte ons te verlaten,iets wat men enkel hoort te doen als men stokoud is.

Nooit heeft een vriend mij zo een goed gevoel gegeven door te tonen dat hij mij graag had,nooit heeft die zelfde goede vriend dit heerlijk gevoel zo snel van mij afgenomen.

 

Nooit was een vriend zo ver weg van mij ,maar nooit had ik een vriend die zo dicht bij mij is,elke dag opnieuw sinds hij ons verlaten heeft.

 

Nooit had ik een vriend die zo kon genieten,maar nooit had ik een vriend die het genieten mij effe niet meer mogelijk maakt.

 

Nooit had ik zo een goede vriend,nooit heb ik Jo meer.