WE TREKKEN DE STEKKER HIER UIT.....

We zijn vandaag 27 december 2012....

"Het Paradijs" staat leeg. De verhuis is achter de rug.
Ik had twee dagen om het leegstaande pand te ervaren,te observeren,te ruiken,te fotograferen!

De eerste dag was er nog veel beweging. Familieleden kwamen de achtergebleven spullen van hun moe of va, moeke of vake, mémé of pépé ophalen en bleven even stil staan in de kamer waar ze jaren aan een stuk op bezoek kwamen.

Hier en daar hoorde ik al echo's van bezorgdheid: "Ons moe was gisteren van de verhuis compleet haar kluts kwijt, ze wist niet waar ze was, ze wilde naar "huis" naar het "tehuis"!"
Het leek wel of alles terug kwam, de emoties die gepaard gaan met het afscheid nemen van een thuis en het vertrek naar een rusthuis. 
Velen onder hen waren, gelijk kleine kinderen, hun dagdagelijkse structuur weer even kwijt en het zal opnieuw wennen worden!

 

 

De tweede dag was luguber.

Ik was quasi helemaal alleen in het gebouw en slenterde van kamer naar kamer. Dit keer was het niet zomaar een leegstaand pand voor mij. Nu wist ik van bijna elke kamer wie er geleefd had. Dit in tegenstelling met mijn werk van vorig jaar waar ik voor onze opdracht de kamers van een leegstaand klooster fotografeerde.

 

Hier en daar zag ik de hebbedingetjes liggen die ik een paar dagen ervoor nog had gezien en waarvan de bewoner in kwestie me zielig wist te vertellen, "we mogen dat niet meenemen, want ginder is alles nieuw. Maar we willen niks nieuw :-(".